Tag / Παπαηλιαδου Σοφία

Whisper

Τα μεγαλύτερα αντίο δεν ειπώθηκαν.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου 

Τα μεγαλύτερα αντίο δεν ειπώθηκαν.
Οι πιο επώδυνοι αποχωρισμοί δεν φάνηκαν στο ραντεβού.
Κι όλες οι συγγνώμες, όλα τα σ’αγαπαω, όλα τα “φταίω” σώπασαν.
Μονό ο ήχος από το ποτήρι που γέμιζε έμεινε να σιγομουρμουρά για εκείνες τις στιγμές που άξιζε να μείνουν στην μνήμη.
Βάλε ένα ακόμα..
Κι άλλο ένα..
Μα σαν αρχίζει να τελειώνει το αλκοόλ πήγαινε αργά, πολύ αργά.
Όταν πέσει κι η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι, το αντίο θα είναι το μόνο που θα απομένει.
Σ’αυτή την τελευταία σταγόνα, να φωλιάσεις μόνο τα καλά.
Τα γέλια, τα γλέντια, τα δάκρυα χαράς, τα αγγίγματα, τα ταξίδια, τις νύχτες που ξημέρωναν..
Να την γευτείς αυτή την τελευταία γουλιά κι όταν δεις στον πάτο του ποτηριού τα απωθημένα σου, εκείνα που δεν έζησες, κι εκείνα τα πίκρα που έζησες, τα λάθη και τα πάθη, δώσε μια και κάντο χίλια κομμάτια.
Καλή ζωή ευχήσου και τράβα παρακάτω..
Ένα ποτήρι γεμάτο είναι η ζωή και σαν αδειάσει, δεν χρειάζεται να μοιρολογάς, κάντο χίλια κομμάτια, μηδένισε και πάμε από την αρχή.

Words

Είναι ο άνθρωπος που σε κάνει να χαμογελάς, κι αυτό τα λέει όλα! 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Έχεις παρατηρήσει ποτέ μάτια να λάμπουν όταν σε κοιτούν; 
Χαμόγελο να σχηματίζεται, την ώρα που μιλάς.. 
Έχεις δει τους ανθρώπους που αγαπούν και αγαπιούνται πώς δεν μπορούν να κρυφτούν; 

Δεν είναι ούτε τα “σ’αγαπώ” που τους προδίδουν, ούτε τα υποκοριστικά και τα γλυκόλογα. 

Τα μάτια τους που λάμπουν και το χαμόγελό τους που σχηματίζεται τους προδίδουν. 

Βλέπεις πολλά μπορείς στη ζωή να προσποιηθείς, ακόμα και την αγάπη, ακόμα και τον έρωτα, αλλά σκηνοθεσία στα μάτια και στο χαμόγελο, δεν υπήρξε ποτέ. 

Κι όταν έρθει αυτός ο άνθρωπος που θα γίνει η λάμψη στα μάτια και το χαμόγελό σου, μην προσπαθήσεις να τον βάλεις σε κανένα κουτάκι. 

Άστον να υπάρχει ελεύθερα.. άστον να υπάρχει χωρίς να χρειάζεται ρόλους, χωρίς να χρειάζεται τίτλους, χωρίς να χρειάζεται διαπιστευτήρια. 

Δεν χρειάζεται να τον ορίσεις, σύντροφο, έρωτα, αγάπη, φίλο.. δεν χρειάζεται να τον βάλεις σε μια κατηγορία και ψάχνεις αν πληρεί τις προϋποθέσεις. Μην ψάχνεις να τικάρεις τα κουτάκια που σου κάνουν ή δεν σου κάνουν. 

Είναι ο άνθρωπος που σε κάνει να χαμογελάς, κι αυτό τα λέει όλα! 

Είναι ο άνθρωπος που δεν χρειάζεται να σου πει το “σ’αγαπώ” για να το νιώσεις. 
Είναι ο άνθρωπος που γίνεται η ασφάλεια, το καταφύγιο και η σπηλιά σου. 
Είναι ο άνθρωπος που στη σιωπή, δεν θα βρεις αμηχανία αλλά ηρεμία και γαλήνη. 
Είναι ο άνθρωπος σου.. κι είσαι ο άνθρωπός του. 

Χωρίς ρόλους. Χωρίς ταμπέλες. Χωρίς αποδείξεις. 

Είναι το χαμόγελό σου, κι αυτό, τα λέει όλα!

 

Featured Love Passion

Σκέψου δυο φορές πριν επιλέξεις να πληγώσεις την περηφάνεια της γυναίκας..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Πολλά μπορεί να σου συγχωρέσει μια γυναίκα.
Μια ερωτευμένη γυναίκα για την ακρίβεια.
Υπάρχει μια λίστα “αμαρτημάτων” που παίρνει άφεση, εύκολα ή δύσκολα, όμως στο τέλος την παίρνει.
Υπάρχουν όμως και ένα – δυο αμαρτήματα που η άφεση δεν δίνεται.
Κερδίζεται.
Και για να την κερδίσεις, πρέπει να είσαι γεννημένος μάγκας και να μετράνε πολύ βαριά οι πράξεις σου, όχι οι λέξεις σου.
Το ένα, είναι να θίξεις τα όσια και τα ιερά της. Ή τους ανθρώπους που εκείνη έχει βάλει στο εικονοστάσι της ψυχής της.
Το άλλο, είναι να θίξεις την περηφάνεια της.
Να την βάλεις στη ζυγαριά και να τη συγκρίνεις.
Να την μετρήσεις με μέτρα και σταθμά, με συμπεριφορές και καταστάσεις ανόμοιες με το ήθος, την ηθική και το χαρακτήρα της.
Να υποτιμήσεις τη νοημοσύνη της. Να την μικρύνεις όχι γιατί της αξίζει αλλά γιατί δεν αντέχεις να την αντικρύζεις στα πραγματικά της μέτρα.
Εκεί φίλε, τερμάτησες.
Μπορείς να παραδόσεις τα κλειδιά σου και να φύγεις ήσυχα, όμορφα κι ωραία γιατί το έγκλημά σου, δεν είναι από αυτά που κάποιος θα έλεγε “εν θερμώ”.
Είναι έγκλημα με κρύο αίμα, διαρκές και ασυγχώρητο! Το να κοιτάξεις τη γυναίκα που έχεις δίπλα σου και να την συγκρίνεις για να την μειώσεις.
Να την εξομοιώσεις για να την φέρεις στα μέτρα που εσύ αντέχεις.
Όχι φίλε, αν η γυναίκα που έχεις στο πλάι σου είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτό που αντέχεις, μάζεψε τα λογάκια σου, μάζεψε και τα μπογαλάκια σου και τράβα για άλλη παραλία, με ρηχά νερά κι άστην εκείνη να βουτάει στα βαθιά, χωρίς οξυγόνο.
Γιατί το οξυγόνο της ερωτευμένης γυναίκας, είναι ο άντρας της.
Και η μαγκιά της, είναι πως μαθαίνει να ζει και χωρίς το οξυγόνο της, αλλά δεν μαθαίνει ποτέ να ζει χωρις την περηφάνεια της.