Tag / αρσενικό

He

Αρσενικό, φίλε μου, γεννιέσαι. Άνδρας, όμως, γίνεσαι…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου.

19 Νοεμβρίου σήμερα.
Μέρα του άντρα λέει αλλά μην περιμένεις να το πολυακούσεις. Κυρίως μην περιμένεις να το πολυδείς να γιορτάζεται.

Δεν πουλάει ιδιαίτερα.
Άσε που «όλοι μαλάκες είναι».

Ναι, γύρνα πλευρό κουκλίτσα μου, δες και το υπόλοιπο όνειρο και μετά, κάτσε εδώ δίπλα κι έλα να τα ξεμπερδέψουμε λίγο, γιατί έχουμε αρχίσει να μπλέκουμε λέξεις, έννοιες και ανθρώπους με μάσκες και ρόλους.

Κάπου, σε κάποια από τις αγαπημένες μας γενικεύσεις, μπερδέψαμε τον «άντρα» με το «αρσενικό».
Κάπου, μέσα σε μια κακώς εννοούμενη ανεξαρτησία που την μετατρέπουμε σε ασυδοσία, μπερδέψαμε το ποιος είναι ποιος.

Κι όταν ανακαλύψαμε πως αυτό το μπερδεματάκι μας βολεύει, είπαμε να το αφήσουμε. Δεν ξέραμε όμως, πως στο τέλος του δρόμου, χαμένες θα ήμασταν εμείς οι ίδιες.

Αρσενικό γεννιέσαι. Αυτό γράφεται στο πιστοποιητικό γέννησής σου. “Άρρεν”. Δεν είναι απαραίτητο όμως πως θα γίνεις άντρας.
Επίσης ο άντρας δεν έχει ηλικία. Υπάρχουν άντρες που αυτό το ρόλο τον φόρεσαν από πολύ μικρή ηλικία και τον τίμησαν, μέχρι τα βαθιά τους γεράματα.

Κι υπάρχουν κι άλλοι, που φτάσαν στα βαθιά τους γεράματα και δεν έμαθαν ποτέ τι είναι ο άντρας. Και το κυριότερο;
Δεν έμαθαν ποτέ τι μπορεί να προκαλέσει ένας άντρας.

Δεν είναι εύκολος ένας άντρας. Δεν είναι διαχειρίσιμο είδος και δεν είναι ούτε ευπροσάρμοστος ούτε συμβιβάζεται εύκολα. Και κυρίως δεν συμβιβάζεται με μισά, λίγα ή περίπου.

Τα θέλει όλα. Πολύ.

Δεν παρακαλά γι’αυτό που θέλει, το ζητάει και το κυριότερο, είναι τόσο ξεκάθαρος σε αυτό που ζητάει, που του δίνεται, πριν το ζητήσει.

Διεκδικεί, απαιτεί, σέβεται και εκτιμά.

Δεν βάζει τον εγωισμό του ποτέ πάνω από μια συγγνώμη κι ένα ευχαριστώ.

Δεν ψάχνει άλλοθι για να μιλήσει, δεν αναζητά αφορμές για να σε κρατήσει.

Απλώνει το χέρι και σε κρατάει. Απλά πράγματα.

Αγαπάει σπάνια, ερωτεύεται σπανιότερα.
Όταν συνδυαστούν, δεν μπορεί να προδώσει. Ή μάλλον μπορεί.
Δεν θέλει.

Δεν ψάχνει, δεν ψάχνεται, δεν αναζητά.
Και οι άγγελοι της Victoria Secret να περάσουν θα κοιτάξει, δεν είναι τυφλός, αλλά θα προσπεράσει.

Τις λύσεις του δεν τις ψάχνει σε αλκοολικές νύχτες και τελειωμένα μηνύματα τα ξημερώματα έτσι για να σε ψαρώσει. Είναι εκεί.

Δεν αναζητά την αποδοχή σου αλλά το σεβασμό σου και την εκτίμησή σου. Δεν θα τον δεις ποτέ να του τρέχουν τα σάλια κάτω από ξεβράκωτα κοριτσάκια απλά γιατί δεν ασχολείται με κοριτσάκια.

Ασχολείται με γυναίκες.

Και κάθε ρόλο που θα δοκιμάσεις να υποδηθείς μπροστά του, θα τον αποδομήσει, και θα δει τι μένει από κάτω.

Θα χαϊδέψει τις ανασφάλειές σου και θα σου μάθει τι θα πει ασφάλεια.

Θα αναζητήσει σε εσένα εκείνη που θα ξέρει να του πει την γνώμη του και δεν θα νιαουρίζει εύκολα ναι. Εκείνη που στα ανάποδα θα μείνει και θα το κάνει χωρίς μεγάλα λόγια. Δεν ψάχνει ούτε για οσίες, ούτε για ιδανικές. Και δεν φοράει μάσκες ψευτό-πουριτανισμού.

Ένας άντρας, θα μείνει με την γυναίκα που δεν φοβήθηκε να μείνει μόνη της. Κάποια που δεν αναλώθηκε έτσι απλά για να γεμίσει το κενό στο κρεβάτι της.

Θα σου μιλήσει με τις πράξεις του και θα είναι τόσο ξεκάθαρες αυτές που δεν θα χρειάζεται καμία επεξήγηση.

Είναι εκείνος ο άντρας που σε μια ανύποπτη στιγμή, θα χαζέψεις στο βλέμμα του και θα μπορείς να τον φανταστείς εκείνον με άσπρα μαλλιά κι εσένα με ρυτίδες και θα σου κρατάει ακόμα το χέρι σφιχτά.

Είναι εκείνος ο άντρας που δεν θα ντραπείς ποτέ να περπατήσεις μαζί του, γιατί η περπατησιά του είναι από μόνη της μια δήλωση ψυχής.

Είναι εκείνος που θες να του μοιάσει ο γιος σου και θες να βρει η κόρη σου στο μέλλον της.

Είναι αυτός που σήμερα του έδωσες την καλημέρα σου κι ένα φιλί για να ξεκινήσει η μέρα σας, χωρίς να έχεις ιδέα ότι κάποιοι την βάφτισαν «μέρα του άντρα».

Είναι αυτός για τον οποίο δεν θα χαραμίσεις λεπτό σε ημίμετρα και χλιαρές καταστάσεις μέχρι να έρθει.

Και να θυμάσαι, αυτός ο άντρας, δεν θα χρειαστεί ποτέ, να αποδείξει το πόσο άντρας είναι, κι η γυναίκα στο πλάι του, δεν θα πάψει στιγμή να τον θαυμάζει.

LoveLetters

Featured Love

Την πιο επαναστατική σου πράξη, την λένε έρωτα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Μπουσουλάς, περπατάς, τρέχεις, ερωτεύεσαι, πέφτεις, σηκώνεσαι, ξαναερωτεύεσαι, σπας τα μούτρα σου κι αυτό συνεχίζεται μέχρι το τέλος.
Μην με ρωτάς όμως για ποιο τέλος σου μιλάω.
Ξέρω ανθρώπους που στα 45 τους έχουν πεθάνει μέσα τους από καιρό και ξέχασαν να τους δώσουν το ειδοποιητήριο και ξέρω και κάτι -ήντα που τους κοιτάς και παρακαλάς κάποτε, όταν έρθει η ώρα να πατήσεις κι εσύ σε εκείνο το ηλικιακό κατώφλι, να τους μοιάσεις έστω και λίγο.

Είναι τελικά «εκείνος» η κινητήριος δύναμη για όλα;
Είναι η σκέψη του ο λόγος που θα σε βρει το ξημέρωμα κι ακόμα τα μάτια σου δεν θα κλείνουν;
Είναι μια μυρωδιά που θα σε γυρίσει στις μνήμες του;
Είναι όλα τα παράλογα, όλα τα «εγώ ποτέ δεν θα..» που τώρα τα καταπατάς γιατί;

Γιατί ρε φίλε αυτός είναι ο έρωτας.

Δεν χωράει σε κουτάκια, δεν μπαίνει σε γυάλα.
Δεν του ταιριάζουν τα μουντά χρώματα και οι ήρεμες θάλασσες.
Ντύνεται με κατακόκκινο μανδύα και κατακτά τις πιο φουρτουνιασμένες από τις θάλασσες.
Είναι η πιο επαναστατική πράξη που θα κάνεις.
Είναι οι πιο άγριες μέρες της ζωής σου. Κι οι πιο αληθινές.

Γιατί αν δεν έχεις φάει τα μούτρα σου σε αυτό το σπορ, όλα τα «εγώ ποτέ» και τα «μα τι λες τώρα» που έχεις ξεστομίσει, προκαλούν ένα πονηρό μειδίαμα σε εκείνους που ξέρουν.

Κράτα τους κανόνες για την γραμματική και τα τακτοποιημένα συναισθήματα για τα λίγα, τα ελαφριά και τα μέτρια.
Βάλε και τα πρέπει σου στην σειρά και περίμενε να τα δεις να καταρρίπτονται ένα – ένα.

Είναι επανάσταση ο έρωτας σου λέω..
Μην περιμένεις να σου ζητήσει την άδεια για να σε σαρώσει.
Μην περιμένεις να έχει «φιλότιμο» επειδή εσύ μεγάλωσες comme il faut και μη μου άπτου.
Μην περιμένεις να σεβαστεί τις θεωρίες σου και τις…στατιστικές σου!
Μην περιμένεις να σε ρωτήσει για τους κανόνες της ζωής σου προκειμένου να μπει.
Θα μπει. Όπως θέλει. Όταν θέλει και με τον τρόπο που θα θέλει.

Ο έρωτας είναι αρσενικό. Δεν υποκύπτει, δεν χαρίζεται, δεν αγοράζεται, δεν τιμάται.
Δεν απαιτείται, μόνο απαιτεί. Δεν επαιτεί και δεν λυπάται.
Ξέρει μόνο από γενναία συναισθήματα.
Τα λίγα, τα περίπου και τα χλιαρά, τα αφήνει σε εκείνους που νομίζουν πως κάποτε, κάπου τον συνάντησαν..

Γιατί όταν έχεις ερωτευτεί, το ξέρεις.
Δεν νομίζεις. Δεν υποθέτεις. Δεν υπάρχει τίποτα ασαφές.

Υπάρχει μόνο το τώρα, το παρόν κι ένα θέλω πιο μεγάλο και πιο βροντερό από κάθε πρέπει που χρειάστηκε κατά καιρούς να ανεχτείς.