Whisper

Ένα «φύγαμε» αρκεί.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

«Φύγαμε».
Χωρίς αλλά, χωρίς πού, χωρίς γιατί.
«Φύγαμε».
Χωρίς προορισμό, χωρίς χάρτη, χωρίς gps.
«Φύγαμε».
Ούτε ερώτηση, ούτε δισταγμός. Ούτε τίποτα.
Είναι η στιγμή που οι δυο, γίνονται ένα!
Βάζω μουσική, βάζεις τα χιλιόμετρα.
Δεν θέλω να μάθω για τα πριν, δεν θέλω να ξέρω πού ήσουν χαμένος μέχρι να μπεις στη ζωή μου.
Δεν θέλω να ξέρω για πόσα μετάνιωσες και μέσα σε πόσες ζωές χάθηκες μέχρι να φτάσεις εδώ.
Με τα χέρια πλεγμένα, χωρίς να χρειάζεται να πούμε πολλά.
Χωρίς να χρειάζεται να φτιάξουμε με λέξεις τα γιατί και τα επειδή.
Χωρίς να χρειάζεται το “σ’αγαπώ” και το “σε θέλω” να γίνουν λέξεις.
Βλέπεις όταν γίνεσαι ένα, όταν η αγκαλιά είναι το δίχτυ ασφαλείας σου και το άγγιγμα η μόνη αίσθηση που αναζητάς, όταν σε ένα φιλί μπορείς να πεις όλα τα”σ’αγαπώ” του κόσμου.. τότε οι λέξεις, δεν είναι απαραίτητες.
Αρκεί μία.. «Φύγαμε».

Write a comment